வலியதன் வலுவில்

வளைந்தது என் வனம்

துளி விசமாய்

துளை கனமாய்

பிழை ரணமாய்

பீடித்த பின் புலன்கள்

நீடிக்கும் என் கணங்கள்

நெடிய பயணம்

இடைவெளியில்லா தடங்கள்

இயல்புகளற்ற அண்ட வெளி

முடிவுகளற்று அறுந்து போகிறது

எதிர்ப்பின் இலக்கணங்களுக்குள்

எதிர்பார்ப்பின் ஏளனங்கள்

வாட்டி வதைக்கும் வாழ்க்கைதனை

அழுது ரசிக்கும் ரசிகனாகிறேன்

அழகாய்

இருக்கிறது

வாழ்க்கை

புகைப்படங்களில்...

நாட்கள்

சேமிக்கப் படுகின்றன

மகளின் சிரிப்பில்

தீர்ந்தபாடில்லை

மிச்சமிருக்கும்

வார்த்தைகள்

புத்தக பையை

துழாவும் போதெல்லாம்

கிடைக்கும்

கடேசி சில்லறை காசாய்

ஒவ்வொருமுறையும்

கிடைக்கும் வார்த்தைகள்

யாரேனும் வாசிக்கும்போது

கவிதையாகிவிடும்

வார்த்தைகள்

யாருக்காகவேனும் வாசிக்கும்போது

கானலாகிவிடும் வார்த்தைகள்

என்னை பிரதிபலிப்பதால்

விலகி நிற்கும் வார்த்தைகள்

விலகி நிற்பதால்

என்னை பிரதிபலிக்கும் வார்த்தைகள்

ஆசான்கள் வந்து

அர்த்தமாக்கும் வார்த்தைகள்

ஆசான்கள் லாலேயே

அர்த்தம் இழக்கும் வார்த்தைகள்

என் வார்த்தைகளா?

எனக்கான வார்த்தைகளா ?

என் வழியிலான வார்த்தைகளா?

ஏதென்று அறியாமல்

நான் வார்த்தைகளற்று .....

எனது தனியறை

நிரம்பி வழிகிறது

முகம் என்று நம்பிய நகங்களால்....

சில என்னுடையதும்

சில எனக்கானதும்

இயல்பு மாறுமா

இல்லை

மாறுவது இயல்பா

புறக்கணிப்பு நீளும் பொழுதுகளில்

கிடைப்பதில்லை வார்த்தைகள்

பெரும்பொழுதுகள்

புறக்கணிப்பின் அருகாமையில்

இருக்கையில்

நிகழ்ந்து விடுகின்றது

தோழமையின்

புறக்கணிப்பும்....