மின்மினி பொழுதுகளாய் உன்னோடு 

மிரளும் குழந்தையாய் நீ இல்லா தனிமையோடு 

கானல் என்று அறியாமளுமில்லை 

காதல் குறையவும் வழியுமில்லை 

மொழி தீண்டும் பொழுதுகளில் 

ஆறும் என் ரணம் 

தீண்டா பொழுதுகளில் 

தீரும் என் .....

என் மையப்புள்ளியை 

தேடி 

வெகு அந்நியமாய் போன

என் மையப்புளியை தேடி 

விரல் பிடித்து என்னை 

எனக்குள் அழைத்து செல்லும்

என் மையப்புள்ளியை தேடி 

பிள்ளை பொழுதுக்காய் 

இன்னும் எத்துனை நாட்கள் 

என் மையப்புள்ளியை தேடி 

இழப்பினை தாங்கும் இதயமாய் 

இயல்பாய் இடி தரும் 

என் மையப்புள்ளியை தேடி 

வீராப்பை விதைத்து 

வீதியில் நிறுத்தும் 

என் மையப்புள்ளியை தேடி 

இதயம் தொடும் இதயங்களை 

உதிரம் வர உதறி விடும்

என் மையப்புள்ளியை தேடி 

எனக்கான சிம்மாசனங்களை 

ஏளன வசனங்களாக 

வரமாக்கிதரும்

என் மையப்புள்ளியை தேடி 

நெடுங்காற்றில் ஆடும் 

ஒற்றை பனையாய்

வெற்றிருக்கை 

துணைக்கு அமரும் 

நெடும் பயணமாய் 

இருப்பறிய

இறந்து பார்க்கும் 

இயல்பாய் 

பசியடக்கா 

பானையாய்

வினை பொழுதுகளும் 

வீணாய் போக 

எப்படி நானறிவேன் 

இப்படியல்ல நீ என்று

பிம்பங்களில் தொடரும் என் தேடல் 

என்று நிறைவு பெரும் 

பிரதிபலித்தளில் 

கடக்கும் பொழுதுகளின் 

கேள்விகளின் புறக்கணிப்பில்

எனக்கு  ஏன் முதலிடம் 

தேடிப்புதைக்க வேண்டும்

என் தனிமையை

யார் இதயத்தில்

இடம் தருவீர்கள்

வலியதன் வலுவில்

வளைந்தது என் வனம்

துளி விசமாய்

துளை கனமாய்

பிழை ரணமாய்

பீடித்த பின் புலன்கள்

நீடிக்கும் என் கணங்கள்

நெடிய பயணம்

இடைவெளியில்லா தடங்கள்

இயல்புகளற்ற அண்ட வெளி

முடிவுகளற்று அறுந்து போகிறது

எதிர்ப்பின் இலக்கணங்களுக்குள்

எதிர்பார்ப்பின் ஏளனங்கள்

வாட்டி வதைக்கும் வாழ்க்கைதனை

அழுது ரசிக்கும் ரசிகனாகிறேன்

அழகாய்

இருக்கிறது

வாழ்க்கை

புகைப்படங்களில்...